Ozan Kelimesinin Kökeni

Halk sanatçılarına Altay Türkleri (Kam), Kırgızlar (Baksı), Yakutlar (Oyun), Tonguzlar (Åžaman) ve OÄŸuz Türkleri (Ozan) dedikleri halde bu deyimler günümüzde “aşık“ ve “ozan“ olarak iki ayrı kelimeyle ifade edilmektedir.1

OÄŸuzların yanında diÄŸer bazı Türk boyları da ÅŸair-çalgıcıları “ozan“ sözcüğü ile karşılamışlardır. Ozan sözcüğünün kökeni konusunda çeÅŸitli görüşler ileri sürülmüştür. Ahmet Talat Onay, ozanın “us“ kökünden türediÄŸini belirtir. Fuad Köprülü ise ozan sözcüğünü “ozmak“ köküne baÄŸlar. Ozmak, “önce gelmek, ileri geçmek“ anlamındadır.2

1     F. Halıcı, Âşıklık Geleneği ve Günümüz Halk Şairleri – Güldeste, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi Yayını – Sayı: 58, Ankara 1992
2     S. Batur, Açıklamalı – Örnekli Türk Halk Edebiyati, Altın Kitaplar Yayınevi, 1. Basım Ekim 1998 Ä°stanbul